Top

V-bracing

"Eltjo Haselhoff is een Nederlandse fingerpicking gitarist die er in is geslaagd om twee cd’s in Amerika – de bakermat van de fingerpicking – uit te brengen. Een betere bevestiging kun je als gitarist bijna niet krijgen.”

Gitaarschool Nederland


In het kader van blogs over gevaarlijke onderwerpen heb ik er hier weer eentje: de nieuwe V-bracing op Taylor gitaren. Ik heb de afgelopen twee weken veel gediscussieerd op het Acoustic Guitar Forum, nadat Andy Powers, de Chief Designer van Taylor, een uitleg had gegeven over waarom V-bracing intonatie zou verbeteren.

Dat werd een enorm lange thread, met enerzijds een hoop onzin en trolling, maar ook met waardevolle bijdragen waar ik ook weer veel van geleerd heb. De thread loopt nu langzaam op zijn einde, en ik zal daarom binnenkort mijn conclusies gaan samenvatten. Ik moet dat dan wel heel zorgvuldig doen, want ik ben de laatste weken al twee keer van het AGF gebannen vanwege "brand bashing". Ten onrechte, naar mijn mening, want ik had geen vieze woorden gebruikt en al mijn argumenten altijd netjes onderbouwd. Ik weet echter ook dat het Acoustic Guitar Forum ooit is begonnen als het Taylor Guitar Forum, dus bij ieder argument in het nadeel van Taylor schop je waarschijnlijk al snel een moderator tegen twee zere benen. Soit. 

In ieder geval: hier zijn mijn voorlopige conclusies over V-bracing:

  • De claim dat V-bracing zowel volume zou verhogen als sustain zou verlengen is in principe al uiterst dubieus. Het zou betekenen dat de Wet van Behoud van Energie wordt geschonden, of dat alle gitaren die tot nu toe zijn gebouwd enorm veel demping hebben waardoor teveel energie uit de snaren wordt omgezet in warmte. Beide opties zijn vrij onzinnig. Een test die ik heb uitgevoerd liet zien dat de sustain van een V-braced Taylor zelfs (iets) korter was dan die van een identieke Taylor met X-bracing. Of dat erg is, is natuurlijk een tweede.  

  • De claim van Taylor dat bracing intonatie kan verbeteren klopt - althans in principe. Maar aan de hand van de uitleg van Andy Powers, in een privé email aan een van de leden van het AGF, concludeer ik dat hij niet precies begrijpt hoe dat werkt. Intonatieproblemen op een gitaar als gevolg van de bracing, als ze al hoorbaar zijn, zijn alleen soms aanwezig op heel licht gebouwde gitaren met nylon snaren. En zelfs dan vindt het alleen maar plaats bij 2 of drie noten. De reclamefimpjes van gitaristen die overal akkoorden hoog op de hals spelen en beweren dat het allemaal veel zuiverder klinkt met V-bracing, slaan dus nergens op. Alles wat deze mensen horen zit alleen maar tussen hun oren en nergens anders. Het is overigens ook waarschijnlijk dat dit hele intonatieprobleem totaal niet speelt op staalsnarige gitaren (ik ga dat nog precies uitzoeken).

  • Een beetje een gevorderde gitarist 'speelt' voortdurend met intonatie door het gebruik van string bends, string stretches, vibrato's en neck bends, die allemaal veel meer invloed hebben op de toonhoogte. Daarnaast is de getemperde stemming van een gitaar ook al een veel grotere bron van storing dan een enkele toon die heel iets hoger of lager zou klinken - als je hem steeds voorzichtig en met perfect constante kracht zou fretten.

Lang verhaal nog langer: meer sustain plus hoger volume is geklets, en wat de intonatie betreft biedt Taylor een oplossing die niet zal werken voor een niet bestaand probleem. Dat neemt niet weg dat de V-braced Taylors ongetwijfeld geweldige instrumenten zijn, trouw aan de Taylor traditie, en met een ander klankkarakter dan voorheen. Als je er een betalen kunt, zou ik er snel eentje kopen. Ik wacht tot er een V-braced Grand Concert komt, en dan koop ik er ook een. 

Widget is loading comments...